Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Μετατροπή ευθεός λόγου σε πλάγιο βάσει των κειμένων του σχολικού βιβλίου της Γ' Λυκείου


1.      Tum Camillus, qui diu apud Ardeam in exilio fuerat propter Veientanam praedam non aequo iure divisam, absens dictator est factus; (21)
ð  Plinius dicit tum Camillum, qui   diu   apud Ardeam in exilio fuisset propter Veientanam praedam non aequo iure divisam,  absentem dictatorem  esse factum.
ð   
2.  Aegrotabat Caecina Paetus, maritus Arriae, aegrotabat et filius. (23)
ð  Plinius dicit  aegrotare Caecinam Paetum, maritum Arriae, aegrotare et filium.

3.  “Bene   quievit, libenter cibum sumpsit”. (23)
ð Arria respondebat bene puerum quievisse, libenter cibum sumpsisse.(23)

4.      Scribonianus arma in Illyrico contra Claudium moverat; fuerat Paetus  in partibus  eius et, occiso   Scriboniano,  Romam    trahebatur. (23)
ð  Plinius dixit Scribonianum arma in Illyrico contra Claudium movisse, fuisse Paetum  in partibus  eius et, occiso   ScribonianoRomam trahi
.
5.  Arria milites orabat, ut simul imponeretur. (23)
ð  Plinius dixit Arriam milites orare, ut simul imponeretur.
ð  Arria narrat se milites orare, ut simul imponeretur.

6.      Homo es impudens. (24)
ð  Nasica respondit eum (illum) hominem impudentem esse

7.      “Quid (dicis)?” (24)
ð  Ennius Nasicam interrogat quid ille dicat.
ð  Ennius Nasicam interrogavit quid ille diceret.

8.      “Ego non cognosco vocem tuam?” (24)
ð  Ennius Nasicam interrogat num ipse non cognoscat ( non cognoscatne) vocem illius.
ð  Ennius Nasicam interrogavit num ipse non cognosceret (non cognosceretne) vocem illius.

9.      Visne scire quid Nasica responderit? (24)
ð  Rogo num velis (velisne)  scire quid Nasica responderit.
ð  Rogabam num velles (vellesne)  scire quid Nasica responderit.

10.  Ego cum te quaererem, ancillae tuae credidi  te   domi    non esse; (24)
ð  Nasica Ennio respondit, cum ipse illum quaereret, ancillae illius se credidisse illum domi non esse ;

11.  tu  mihi  ipsi  non credis ? (24)
ð  Nasica rogavit Ennium num ille sibi ipsi non crederet (non credertne).

12.  “Interrogo vos” inquit “quando hanc ficum decerptam esse putetis ex arbore”. (25)
ð  Cato inquit se interrogare illos (eos) quando eam (illam) ficum decerptam esse putarent ex arbore”.

13.  “Atqui ante tertium diem” inquit “scitote decerptam esse Carthagine. (25)
ð  Cato dixit illos scire eam ficum decerptam esse Carthagine ante terium diem.

14.  Itaque cavete periculum, tutamini patriam. Opibus urbis nolite confidere. Fiduciam, quae nimia vobis est, deponite. (25)
ð  Moneo vos ut caveatis periculum, ut tutemini patriam, ne opibus urbis confidatis, ut fiduciam, quae nimia vobis sit, deponatis.
ð  Cato patres monuit ut caverent periculum, ut tutarentur patriam, ne opibus urbis confiderent, ut fiduciam, quae nimia illis esset, deponerent.

15.  Opibus urbis nolite confidere. (25)
ð  Cato patres admonuit ne opibus urbis confiderent.
ð  ή Cato patres admonuit opibus urbis non confidere.

16.  Fiduciam, quae nimia vobis est, deponite. (25)
ð  Cato patres admonuit ut fiduciam, quae nimia illis (eis) esset, deponerent. 
ð  ή Cato patres admonuit fiduciam, quae nimia illis (eis) esset, deponere.

17.  Statimque sumptum est Punicum bellum tertium,  quo    Carthago deleta est. (25)
ð  Plinius scribit statim sumptum esse Punicum bellum tertium,  quo Carthago deleta sit.
ð  Plinius scripsit statim sumptum esse Punicum bellum tertium,  quo Carthago deleta esset.

18.  “Ita est (id)” inquit Accius “ut dicis; neque id me sane paenitet; (27)
ð  Accius inquit ita id esse ut is diceret, neque id ipsum sane paenitere.

19.  “meliora enim fore spero, quae deinceps scribam.” (27)
ð  Accius inquit meliora fore se sperare, quae deinceps scripturus esset.

20.  “quae dura et acerba nascuntur post fiunt mitia et iucunda; ” (27)
ð  Accius inquit quae dura et acerba nascerentur post fieri mitia et iucunda.

21.  Tu hominem investiga,( quaeso), summaque diligentia vel    Romam   mitte vel Epheso  rediens   tecum deduc.(28)
ð  Cicero amico suo imperat hominem investigare summaque diligentia vel Romam   mittere vel Epheso  redeunti   secum deducere.
ð  Cicero amicum suum adhortatur ut hominem investiget summaque diligentia vel Romam   mittat vel Epheso rediens secum deducat.
ð  Cicero amicum suum adhortabatur ut hominem investigaret summaque diligentia vel Romam   mitteret vel Epheso rediens secum deduceret.

22.  Sutor dicere solebat “Oleum et operam perdidi”. (29)
ð  Sutor dicere solebat oleum et operam se perdidisse.

23.  Caesar dixit: “Domi satis salutationum talium audio”.  (29)
ð  Caesar dixit domi satis salutationum talium se audire.

24.  Et si habet Asia suspicionem quandam luxuriae, Murenam laudare debemus, quod Asiam vidit sed in  Asia continenter vixit. (30)
ð  Cicero dicit si habeat Asia suspicionem quandam luxuriae, Murenam laudare nos debere, quod Asiam viderit sed in  Asia continenter vixerit.
ð  Cicero dixit si haberet Asia suspicionem quandam luxuriae, Murenam laudare nos debere, quod Asiam vidisset sed in  Asia continenter vixisset.

25.  Quam ob rem accusatores non  Asiae     nomen  Murenae obiecerunt, ex qua laus familiae, memoria generi, honos et gloria nomini constituta est, sed aliquod flagitium ac dedecus aut in Asia suspectum  aut  ex Asia   deportatum. (30)
ð  Cicero dicit ob eam rem accusatores non  Asiae nomen  Murenae obiecisse, ex qua laus familiae, memoria generi, honos et gloria nomini constituta sit, sed aliquod flagitium ac dedecus aut in Asia suspectum  aut  ex Asia   deportatum.
ð  Cicero dixit Cicero dicit ob eam rem accusatores non  Asiae nomen  Murenae obiecisse, ex qua laus familiae, memoria generi, honos et gloria nomini constituta esset, sed aliquod flagitium ac dedecus aut in Asia suspectum  aut  ex Asia   deportatum.

26.  Filus eius a duce hostium his  verbis proelio lacessitus est :  “Congrediamur, ut singularis proelii eventu cernatur, quanto miles Latinus Romano  virtute antecellat”. (31)
ð  Filus eius a duce hostium lacessitus est congredi, ut singularis proelii eventu cerneretur, quanto miles Latinus Romano  virtute antecelleret”.
ð  Filus eius a duce hostium lacessitus est ut congrederentur, ut singularis proelii eventu cerneretur, quanto miles Latinus Romano  virtute antecelleret”.

27.  Tum adulescens, viribus suis confisus et cupiditate pugnandi permotus, iniussu consulis in certamen ruit; et fortior hoste,hasta eum transfixit et armis spoliavit. (31)
ð  Plinius dixit tum adulescentem, viribus suis confisum et cupiditate pugnandi permotum, iniussu consulis in certamen ruisse et fortiorem hoste, hasta eum transfixisse et armis spoliavisse.

28.  Sed consul, cum in castra revertisset, adulescentem, cuius  opera   hostes fugati erant, morte multavit. (31)
ð  Plinius dicit consulem, cum in castra revertisset, adulescentem, cuius  opera   hostes fugati essent, morte multavisse.

29.  Pleni omnes sunt libri, plenae sapientium voces, plena exemplorum vetustas; (32)
ð  Cicero dicit plenos omnes esse libros, plenas sapientium voces, plenam exemplorum vetustatem.

30.  Quas ego, cupidus bene gerendi et administrandi rem publicam, semper mihi proponebam.(32)
ð  Ego dico me eas, cupidum bene gerendi et administrandi   rem publicam, semper mihi proponere.
ð  Cicero dicit se eas, cupidum bene gerendi et administrandi   rem publicam, semper sibi proponere.

31.  Ego libenter tibi mea sede cedo. (38)
ð  Caecilia puellae dixit se libenter illi sua  sede cedere.

32.  Cum Africanus in Literno esset, complures praedonum duces forte     salutatum     ad eum venerunt. (34)
ð  Plinius narrat cum Africanus in Literno esset, complures praedonum duces forte  salutatum ad eum venisse.
ð  Praedonum duces narrant cum Africanus in Literno esset, forte  salutatum ad eum se venisse.

33.  Quod ut praedones animadverterunt, abiectis armis ianuae appropinquaverunt et clara voce Scipioni  nuntiaverunt (incredibile  auditu!) virtutem eius admiratum  se venisse. (34)
ð  Plinius narrat praedones ut id animadverterint, abiectis armis ianuae appropinquavisse et clara voce Scipioni  nuntiavisse (incredibile  auditu!) virtutem eius admiratum  se venisse.

34.  Praedones postes ianuae tamquam sanctum templum venerati sunt et  cupide Scipionis dextram osculati sunt. (34)
ð  Plinius narrat praedones postes ianuae tamquam sanctum templum veneratos esse et  cupide Scipionis dextram osculatos esse.
ð  Praedones narrant se postes ianuae tamquam sanctum templum veneratos esse et  cupide Scipionis dextram osculatos esse.
ð  Praedones dicuntur postes ianuae tamquam sanctum templum veneratos esse et  cupide Scipionis dextram osculatos esse.

35.  Cum ante vestibulum dona posuissent, quae homines deis immortalibus consecrare solent, domum reverterunt. (34)
ð  Plinius narrat praedones, cum ante vestibulum dona posuissent, quae homines deis immortalibus consecrare soleant, domum revertisse.

36.  Manius Curius Dentatus maxima frugalitate utebatur, quo facilius divitias contemnere posset. (36)
ð  Manius Curius Dentatus dicit se maxima frugalitate uti, quo facilius divitias contemnere posset.
ð  Manius Curius Dentatus dicitur maxima frugalitate uti, quo facilius divitias contemnere posset.

37.  “ narrate Samnitibus Manium Curium malle locupletibus imperare quam ipsum fieri locupletem; ”.(36)
ð  Manius Curius Dentatus adhortatur ministros legationis narrare Samnitibus se malle locupletibus imperare quam ipsum fieri locupletem .

ð  Manius Curius Dentatus adhortatur ministros legationis ut narrent Samnitibus se malle locupletibus imperare quam ipsum fieri locupletem .

Δεν υπάρχουν σχόλια: