Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Μετατροπή πλαγίου λόγου σε ευθύ βάσει των κειμένων του σχολικού βιβλίου της Γ' Λυκείου

1.      Arria milites orabat, ut simul imponeretur. (23)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : 
παθητική σύνταξη : Milites, simul imponar. (προτρεπτική υποτακτική)
ενεργητική σύνταξη : Milites, simul me imponite. (προστακτική) ή imponetis. (προτρεπτική υποτακτική)

2.      ancilla dixisset eum domi non esse. (24)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : is domi non est.

3.      Nasica sensit illam domini iussu id dixisse et illum intus esse. (24)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : illa domini iussu id dixit et ille intus est.

4.      exclamavit Nasica se domi non esse(24)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ :  ego domi non sum.

5.      Visne scire quid Nasica responderit? (24)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ :   quid Nasica respondit?

6.      “Interrogo vos quando hanc ficum decerptam esse putetis ex arbore”. (25)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : quando hanc ficum decerptam esse putatis(οριστ.ενστ.) ex arbore?.

7.      “omnes recentem esse dixissent(25)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : recens est

8.      “scitote decerptam esse Carthagine. (25)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : decerpta est Carthagine.

9.      “Neminem credideritis patriae consulturum esse, nisi vos ipsi patriae consulueritis. (25)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Nemo  patriae consulet(οριστ.μελ.), nisi vos ipsi patriae consulueritis(Ορ.συντ.μελ.). -προσδοκώμενο προτερόχρονο

10.  “Mementote rem publicam in extremo discrimine quondam fuisse!” (25)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : res publica in extremo discrimine quondam fuit!”

11.  se ipsum captum venisse eos existimasset (34)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : me ipsum captum venerunt ei(ii-i)

12.  clara voce Scipioni nuntiaverunt (incredibile auditu!) virtutem eius admiratum se venisse. (34)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : virtutem tuam admiratum  venimus.

13.  is fores reserari eosque intromitti iussit. (34)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : fores reserentur (προτρ.υποτ.) eique intromittimini(προστ.) . ή fores reserate eosque intromittite (προστ)

14.  narrate Samnitibus Manium Curium malle locupletibus imperare quam ipsum fieri locupletem ; et mementote me nec acie vinci nec pecunia corrumpi posse”. (36)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Manius Curius mavult locupletibus imperare quam ipse fieri locuples ; et  me nec acie vinci nec pecunia corrumpi potest (απρόσωπο)”.

15.  Tandem puella, longa mora standi fessa, rogavit materteram, ut sibi paulisper loco cederet. (38)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : matertera, mihi paulisper loco cede(προστ.).

16.  semper tamen meminero urbem Romam et Italiam a Mario conservatam esse.” (40)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : urbs Roma et Italia a Mario conservata est.”

17.  Sed antiquitatem tibi placere dicis, quod honesta et bona et modesta sit. (41)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Sed antiquitas mihi placet , quod honesta et bona et modesta est(οριστική=πραγμ.) ή sit (υποτακτική=υποκ.).

18.  crudeliter et regie id factum esse dicerent. (42)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : crudeliter et regie id factum est (οριστ.ενεστ.)

19.  Nunc intellego, si iste in Manliana castra pervenerit, quo intendit, neminem tam stultum fore, qui non videat coniurationem esse factam, neminem tam improbum, qui non fateatur. (42)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : si iste in Manliana castra pervenerit (οριστ.συντ.μέλλοντα), quo intendit, nemo tam stultus erit (οριστ.μέλλοντα), qui non videat (υποτ.παραμένει σε αναφ.συμπερ.) coniurationem esse factam, nemo tam improbus, qui non fateatur(υποτ.παραμένει σε αναφ.συμπερ.).

20.  Nescio enim quis possit diligere eum, quem metuat, aut eum, a quo se metui putet. (44)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : quis possit diligere eum, quem metuat, aut eum, a quo se metui putet?(Η υποτακτική possit παραμένει ως απορηματική-οι υποτακτικές metuat- putet καθέλξη) ή quis potest diligere eum, quem metuit, aut eum, a quo se metui putat?(με οριστικές)

21.  Hoc est quod Tarquinium dixisse ferunt exulantem : (44)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Hoc est quod Tarquinius dixit(οριστ.παρακειμ.) exulans :

22.  “ Tum intellexi, quos fidos amicos habuissem, quos infidos (44)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : quos fidos amicos habui(Οριστ.παρακειμ.), quos infidos ?

23.  Tum interrogavit filiam, utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva. (47)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : utrum post aliquot annos cana esse mavis (οριστ.ενεστ.) an calva ?

24.  Sertorius omnibus persuasit cervam, instinctam numine Dianae, conloqui secum et docere, quae utilia factu essent. (48)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Cerva, instincta numine Dianae, conloquitur mecum et docet, quae utilia factu sint (δυνητική υποτακτική ενεστώτα από αρκτικό χρόνο>σύγχρονο-υποκειμενικότητα) ή sunt (Οριστική)

25.  Si quid durius ei videbatur, quod imperandum militibus esset, a cerva sese monitum esse praedicabat. (48)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : A cerva ego monitus sum.(παρακείμενος οριστικής)

26.  Cum aliquis Sertorio nuntiavisset cervam inventam esse, (48)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Cerva inventa est. (παρακείμενος οριστικής)

27.  Sertorius eum iussit tacere. (48)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Tace. (Προστακτική)

28.  Praeterea praecepit ut eam postero die repente in eum  locum emitteret, in quo ipse cum amicis futurus esset. (48)
ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Eam cras (αύριο) repente in eum locum emitte, (Προστακτική)  in quo ego cum amicis ero. 

29.  Postridie eius    diei    Sertorius,   admissis   amicis  in cubiculum suum, dixit   eis  visum  in  somno  sibi esse
cervam, quae perisset, ad se reverti. (48)

ΕΥΘΥΣ ΛΟΓΟΣ : Visum est (παρακείμενος οριστικής) mihi in somno cervam, quae perierit (πλ.λόγος), ad me reverti.

Δεν υπάρχουν σχόλια: