Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Το απαρέμφατο στα Αρχαία Ελληνικά

  • ειδικό ( μεταφράζεται με ότι …, εξαρτάται από ρήματα λεκτικά, δοξαστικά, γνωστικά)
  • τελικό (μεταφράζεται με να …, εξαρτάται από ρήματα που δηλώνουν προτροπή, αποτροπή, επιθυμία, απαγόρευση, διαταγή)



Ταυτοπροσωπία: το υποκείμενο του απαρεμφάτου είναι ίδιο με το υποκείμενο του ρήματος.

Υρ+Υαπρμφ         Ρ              Αρ           Ααπρμφ
π.χ. Οὗτοι βούλονται ἔχειν τὰ έπιτήδεια.



Ετεροπροσωπία: το υποκείμενο του απαρεμφάτου είναι διαφορετικό από το υποκείμενο του ρήματος. Στην περίπτωση αυτή το υποκείμενο του απαρεμφάτου τίθεται σε πτώση αιτιατική.

Ρ                        Υρ            Αρ                    Υαπρμφ
π.χ. Βούλονται Ἀθηναῖοι ἀπελθεῖν τοὺς Κορινθίους.


Άσκηση
Σε κάθε μία από τις παρακάτω προτάσεις να καθορίσετε το είδος του απαρεμφάτου (ειδικό/τελικό) και να επισημάνετε το υποκείμενο του.
Ø                                                         Οἱ στρατιῶται ἤρξαντο λαμβάνειν τὰ ἐπιτήδεια.
Ø                                                         Θηβαῖοι καὶ Κορίνθιοι ὤμοσαν ἐκδώσειν τοὺς Ἕλληνας.
Ø                                                         Οί σύμμαχοι οὐ βούλονται πρᾶξαι τὰ κελεύσματα.
Ø                                                         Ὁρῶ ὑμᾶς στρατεύειν.
Ø                                                         Ἐνόμιζον εἶναι τούτους δικαίους.
Ø                                                         Ἐπειράθησαν  ἐκβαλεῖν ἡμᾶς τῆς πόλεως.
Ø                                                         κέλευον αὐτοὺς πρᾶξαι τὰ ἐν Ἀθήναις.


Σόνια Σιούτη, φιλόλογος


Δεν υπάρχουν σχόλια: