Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

H σύγκριση στα αρχαία Ελληνικά


Για να έχουμε σύγκριση, πρέπει να υπάρχει μία από τις τρεις προϋποθέσεις:
1.      ένας συγκριτικός βαθμός επιθέτου ή επιρρήματος .
2.      ένα ρήμα που δηλώνει εκλογή , διαφορά , σύγκριση.
3.      μία από τις λέξεις: οὐδὲν ἄλλο , ἕτερον , διάφορον , πολλαπλάσιον

Ο α’ όρος σύγκρισης εκφέρεται με οποιοδήποτε τρόπο. Ο β’ όρος κατά κανόνα εκφέρεται ως εξής:

1.      ἤ και ομοιοτρόπως προς τον α’ όρο.  (Δηλαδή , αν είναι πρόταση ο α’ , θα είναι πρόταση και ο β’ . Αν είναι απαρέμφατο ο α’ , θα είναι απαρέμφατο και ο β’ κ.ο.κ.)  π.χ.  Ἠβουλήθη μᾶλλον δίκας φεύγεινποιεῖν τὰ δέοντα.
2.      ἤ και ομοιοπτώτως προς τον α’ όρο : π.χ. Οὗτός ἐστι μείζων ἤ ἐκεῖνος .
3.      με γενική συγκριτική. π.χ. Οὗτός ἐστι μείζων ἐκείνου.
4.      με μία από τις προθέσεις αντί , πρό , πλήν + Γενική. π.χ. Οὐδὲν ἑλοίμην ἂν πρὸ τοῦ δικαίου.
5.      παρά + Αιτιατική. π.χ. Τούτους ἔβλαψαν μᾶλλον παρὰ ὑμᾶς.
6.      με το ἤ κατά + Αιτιατική.  (Με αυτό τον τρόπο δηλώνεται η μεγάλη διαφορά μεταξύ α΄ και β ‘ όρου) π.χ.  Οὗτος ἔτυχε σεμνοτέρας  ἤ κατ ‘ ἄνθρωπον ταφῆς  .
7.      με το ἤ ὥστε ,  ἤ ὥς + Απαρέμφατο. (Με αυτό τον τρόπο δηλώνεται η μεγάλη διαφορά μεταξύ α΄ και β ‘ όρου) . π.χ.   Νεώτερος εγώ ἤ ὥστε δύνασθαι ἐμαυτόν τιμωρεῖν.

Σόνια Σιούτη

1 σχόλιο:

Σόνια (Αθανασία) Σιούτη , Φιλόλογος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.