Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Παράθυρο

"Μου έλεγες πως σου είχε λείψει ο ουρανός, τότε που επιλογή σου ήταν να μην τον βλέπεις. Και έφυγες από εκεί και έφτασες στο ρετιρέ... Όπως είπε και ο ποιητής, όσο ψηλά κι αν φτάνουμε πάντα πάνω από μας θα είναι ο ουρανός. Αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με το να ξυπνάς και να τον βλέπεις. Ό,τι και αν συμβαίνει. Ακόμα και αν όλα φαίνονται μάταια, η αίσθηση της ελευθερίας που αποπνέει είναι απαράμιλλη. Αρκεί να ανοίξεις το παράθυρο..."

Σόνια Σιούτη

2 σχόλια:

xorn 1977 είπε...

Συμπαθεστάτη δεσποινίς με το λογοτεχνικό χάρισμα.H αναφορά σας στην μαγεία του ουρανού είναι ανάλογη του αξέχαστου αυτού τραγουδιού...αφιερωμένο λοιπόν.

http://www.youtube.com/watch?v=9cK9YjvA6p4&feature=related

Ένας κρυφός θαυμαστής σας !!!

Σόνια (Αθανασία) Σιούτη , Φιλόλογος είπε...

Θαυμαστής που χρησιμοποιεί θαυμαστικά! Ευχαριστώ, Χορν!!!